(Stellaria media)
Wordt ook wel Muur, Muurt, Mier en Witte Muur genoemd.
Iedereen, die zich met tuinieren bezig houdt kent dit plantje als een hardnekkig nauwelijks te verdrijven (on)kruid. Van het vroege voorjaar tot de late herfst ontstaan eerst heel fragiel de zaailingen, die in korte tijd uit kunnen groeien tot een woud van bodembedekkend groen. Al snel ontstaan aan de plant de iele witte bloemhoofdjes. Na bevruchting en rijping zijn de zaden al weer snel geschikt voor een volgende generatie jonge planten.
Die zaden zijn op zich al bijzonder. Ze hebben grote hoeveelheden vetzuren en harsen in zich, waardoor ze heel lang kiembaar blijven. Onder gunstige omstandigheden ontwikkelen de zaden zich tot de plantjes. Ze kunnen echter jaren onder de grond wachten op die gunstige omstandigheden en overwoekeren daarna in korte tijd alle andere laaggroeiende planten.
De naam van plant zegt al iets over de eigenschappen. Stellaria komt van het Latijnse Stella en betekent ster. Dat slaat op het kleine witte bloempje.
Vogelmuur duidt op de gretigheid waarmee vogels en in het bijzonder kippen de zaden en het groen van de plant eten.
Het plantje heeft in de geneeskunde geen al te grote historie. Pas in de 19e eeuw ontdekte Kneipp, dat de plant een kalmerende werking heeft bij irritatie van de luchtwegen.
Eigenschappen: aansterkend; urinedrijvend; wondhelend; zogdrijvend.