(Iris foetidissima, Iris pseudacorus)
In dit stukje gaat het om de Gele Lis, die in de volksmond ook wel Gele Pinksterbloem, Ooievaarsbrood en Gele Waterlelie wordt genoemd.
Tijdens een rustige fiets- of wandeltocht in de natuur zie je ze soms staan langs sloten en plassen of in een moerasachtig terrein.
De hoge stijve stengels, die er als sabelklingen uitzien tooien zich met prachtige gele bloemen. De bloeit van een bloem duurt maar kort,
maar in die korte tijd laat hij ons de natuur van de mooiste kant invoelen.
In het verleden werd de plant door heelmeesters soms verward met de kalmoes. De naam pseudacorus verklapt dat een beetje. Het betekent immers "valse Kalmoes" Door deze verwisseling kreeg de Gele Lis een onjuiste reputatie als geneesmiddel.
Alleen de wortelstok heeft in verse toestand een werking als braakmiddel. Let op alleen artsen mogen het gebruik ervan voorschrijven, omdat zij alleen in staat zijn een juiste dosering per Patiënt vast te stellen. In de volksgeneeskunde wordt de plant ook wel gebruikt tegen hoofdpijn.
Gekookt samen met ijzervijlsel levert de wortelstok een een als inkt te gebruiken zwarte vloeistof.
Eigenschappen: braakwekkend; niesverwekkend; purgerend; roodheid veroorzakend.