(Ribes rubrum, Ribes sativum)
De struik wordt ook wel Rode Bes, Witte Bes en Trosjesbes genoemd.
De aalbes, wie kent hem niet? Vrijwel iedereen zal in zijn leven wel eens aalbessen hebben geplukt. De frisse vruchten zijn heerlijk voor beleg op brood. Ook jam en limonade gemaakt van de Aalbes is niet te versmaden. De struik zelf komt in het wild voor in de koele bossen van het Europese binnenland. In Zuid Limburg kun je hem ook in de bossen aantreffen. De rode bessen rijpen eind juni af. Dat is omstreeks de herdenkingsdag van de Heilige Johannes. In Duitsland worden de bessen daarom ook wel Johannesbeere genoemd.
Overigens komt de Aalbes ook voor in een uitvoering met witte en zwarte bessen. De smaak van de zwarte Aalbes is geheel anders, dan die van de Witte en Rode Aalbes.
De voortplanting van de Aalbes gebeurt hoofdzakelijk door vogels en dan met name merels, lijsters en spreeuwen.
Die lusten wel pap van de vruchten en verspreiden daarna via de uitwerpselen de zaden.
De geneeskrachtige eigenschappen zijn talrijk. De bekendheid daarvan dateert sinds de 16e eeuw. De vruchten zijn bloedzuiverend en werken afkoelend. Voor diabetici zijn ze uitstekend geschikt, vanwege het lage suikergehalte.
Gedroogde bessen kunnen in de winter zorgen voor een heerlijke frisse thee, die ook nog eens de spijsvertering bevordert.
Kortom de vruchten hebben vele mogelijkheden.
Eigenschappen: aansterkend; afkoelend; bloedzuiverend; eetlust opwekkend; zwak laxerend; spijsvertering bevorderend; urinedrijvend.