(Verbena bonariensis, Verbena officinalis)
Wordt ook wel IJzerkruid en Eizen genoemd.
Zo rond juni zie je de plant vrijwel overal in de bermen langs d wegen staan.
Je moet wel goed opletten om hem te ontdekken, want van de bloemen moet de plant het niet hebben om op te vallen.
Dat is heel anders met zijn neefjes, die je dankzij hun mooie bloemen zo graag in een staand of hangende bak in de siertuin plaatst.
Nee deze IJzerhard moet het niet hebben van de mooie bloei. Wel van de bijzondere groei. De takken lijken wat op ijzerdraad en staan er voornamelijk erg stijfjes bij, De bladeren zijn iel geheel overeenkomstig het uiterlijk van de plant.
Ondanks deze weinig smaakvolle vertoning speelde het IJzerhard in de oudheid een belangrijke rol voor de mens.
Zo werden van bloeiende IJzerhard in de oudheid hoofdkransen gevlochten bestemd voor afgezanten.
Verder speelde de plant een rol bij godsdienstige gebruiken van de oude Grieken en Romeinen. De Grieken noemden hem indertijd hiera botana "heilig kruid".
De Kelten en Germanen gebruikten de plant ook voor magische praktijken.
Voorts vormde de plant een belangrijk geneesmiddel.
Van deze gebruiken is in deze tijd weinig meer terug te vinden.
Eigenschappen: aansterkend; kramp opheffend; koortswerend; samentrekkend.